Styl Country we wnętrzu

Co zwraca uwagę w stylu wiejski
Prostota form. Meble i naczynia były z gruba ciosane, masywne, a więc trwałe - tak by mogły służyć wielu pokoleniom. Ich nieskomplikowane kształty nie zmieniały się z upływem lat.
Naturalne materiały. Pozyskiwano je w najbliższym sąsiedztwie. Były to rodzime gatunki drzew, glina (z niej wypalano grube naczynia) oraz len i wełna - z ich włókien tkano tkaniny ubraniowe, pościelowe i dekoracyjne na kilimy, dywaniki, serwety itp. Z żelaza wyrabiano narzędzia, okucia mebli, garnki, a nieraz także przedmioty dekoracyjne.
Nawiązywanie do przyrody. W naturze szukano nie tylko surowców i pożywienia, ale też ozdób i twórczych inspiracji. Izby były dekorowane np. zawieszonymi u powały ziołami, jemiołą. W kątach stały snopy zbóż, pęki tataraku, a na stołach - polne albo ogrodowe kwiaty.
Ornamentyka. Malowane lub haftowane wizerunki zwierząt domowych i roślin z najbliższej okolicy - mocno uproszczone, wręcz schematyczne, często o zachwianych proporcjach, nieraz mocno zdeformowane (przedstawione niezgodnie z zasadami perspektywy). Uwagę zwraca również rzeźba ludowa - figurki świętych oraz zwierząt - którą anonimowi twórcy podnieśli do rangi prawdziwej sztuki.
Żywe kolory. Najczęściej podstawowe, czyli czerwień, błękit, zieleń i żółć - uzyskane z naturalnych barwników, a więc czyste, bez żadnych niuansów kolorystycznych i półcieni. Przedmioty w takich barwach kontrastowały z brązowo-beżowym tłem (drewniane meble, podłogi, nierzadko sufity i ściany) i rozweselały wnętrza.

Czytaj dalej...

Hand Made i Ready Made we wnętrzach

Hand Made

Ręcznie wykonane lub przerobione przedmioty.

Ready Made

Pojęcie z dziedziny sztuki, opisujące przedmiot stanowiący dzieło sztuki lub będący częścią dzieła sztuki, który został utworzony z przedmiotu codziennego użytku lub z odpadków. Użycie takiego przedmiotu w kontekście innym niż ten, do którego został przeznaczony, nadaje mu inny sens.

Czytaj dalej...

Styl modernistyczny we wnętrzu

Co zwraca uwagę w modernizmie

Prostota form. Wszystkie przedmioty, zarówno meble, jak i drobiazgi, przybierały kształty brył geometrycznych: prostopadłościanów, stożków, kul bądź ich wycinków. O urodzie decydowały idealnie wyważone proporcje, staranne wykończenie oraz materiały, z jakich były wykonane.
Funkcjonalność. Nadrzędna rola funkcji nad dekoracyjnością przedmiotów stała się dla modernistów niepodlegającym dyskusji dogmatem. Jeśli - w ich mniemaniu - coś nie służyło praktycznym celom, było bezużyteczne, a więc całkowicie zbędne.

Brak ornamentyki. Moderniści wypowiedzieli wojnę wzorom na naczyniach, deseniom na tkaninach i tapetach czy motywom zdobniczym na meblach. Ornament to zbrodnia - słynne powiedzenie austriackiego architekta Adolfa Loosa, uznawanego za prekursora modernizmu, stało się mottem dla dwudziestowiecznych architektów i designerów. Dekoracyjną rolę ornamentów miały przejąć zróżnicowane faktury materiałów i odpowiednio zestawione odcienie barw.
Nowoczesna koncepcja domu. Zamiast kilku małych pokoi - otwarta, przesycona światłem przestrzeń, co najwyżej podzielona umownie na strefy o różnej funkcji. Ten postulat modernistów jest coraz bardziej popularny. Podobnie jak zacieranie granicy między przestrzenią mieszkalną a światem zewnętrznym, czyli przyrodą (całkowicie przeszklone, często ruchome ściany budynków otwierające się na ogrody lub tarasy).

 

Czytaj dalej...

Styl postmodernistyczny we wnętrzu

Co zwraca uwagę w postmodernizmie?
Inspiracje barokiem, rokoko, stylami Ludwika XV i Ludwika XVI w przypadku projektowania mebli i oświetlenia. W ozdobach zaś często są widoczne odwołania do okresu pop-artu, a zwłaszcza twórczości Andy'ego Warhola i Roya Liechtensteina.
Formy dekoracyjne i kunsztowne, dominujące nad funkcją przedmiotu - zaprzeczenie prostoty lansowanej przez szkoły modernistyczne (funkcjonalizm, Bauhaus).
Kontrastowe zestawianie. Na zasadzie przeciwieństw łączy się nie tylko bar-wy, ale także materiały i formy, np. ciężkie z lekkim, perfekcyjnie wykończone i błyszczące ze zgrzebnym i surowym.
Mocne kolory - wyraziste, żywe czerwienie, zielenie, róże i fiolety. Charakterystyczne jest stosowanie czerni - samodzielnie lub zestawionej z bielą.
Nowoczesne tworzywa sztuczne. Szczególnie lubiany jest poliwęglan imitujący kryształ. Pojawia się też sklejka, metal, lustro.
Eklektyzm , czyli dowolne mieszanie stylów oraz form. Przedmioty o pałacowym rodowodzie stawia się np. obok sprzętów industrialnych. Przy nich w charakterze ozdób mogą się pojawiać kiczowate drobiazgi.
Zabawa konwencją. Projektanci odrzucają sztywne normy. Wypracowane dotąd wzory traktują z przymrużeniem oka, nadając im nietypowe barwy lub uzupełniając je o dziwne detale.

Czytaj dalej...

Styl Shabby Chic

Cechy typowe dla stylu shabby chic:
*Wyposażenie ze śladami zużycia. Nie ukrywa się wieku zabytkowych przedmiotów (im bardziej zniszczone, tym lepiej), a nowe - sztucznie postarza. Służą temu różne metody: w materiale, głównie drewnie, robi się np. spękania, drobne ubytki i obtarcia albo nierównomiernie maluje wieloma warstwami farby, co daje efekt wytartej ze starości powierzchni. Na metal najczęściej nanosi się patynę, a nawet rdzę.
*Niejednorodność stylowa. Żadnych kompletów, zestawia się przedmioty o różnych formach: masywne wiejskie stoły z kunsztownie zdobionymi fotelami (np. z epoki Ludwików) i wygodnymi współczesnymi kanapami. Różnorodne są też naczynia - od delikatnej porcelany po gruby fajans.
*Pastelowa kolorystyka. Biel w kremowych, jakby pożółkłych odcieniach, złamane beżem jasne szarości, blade róże i błękity, mocno rozbielone zielenie, spłowiałe brązy.
*Romantyczne dodatki. Dopełnieniem wystroju są stare koronki, motywy różane, haftowane napisy na dekoracyjnych poduszkach i pościeli, które kreują przytulny nastrój wiejskiej posiadłości.

Czytaj dalej...

Styl Vintage we wnętrzach

Styl vintage (słowo zaczerpnięte z terminologii winiarskiej, oznacza dobry rocznik) pojawił się w latach dziewięćdziesiątych XX w. i początkowo był związany ze stylem ubierania się. Młodzi ludzie, chcąc wyróżniać się wśród rówieśników, nosili stroje z minionych dekad wygrzebane w secondhandach. Ta swoista moda na oryginalne, a zarazem tanie rzeczy szybko przeniosła się do wnętrz. Na pchlich targach, w komisach meblowych, a nawet na śmietnikach szuka się foteli z lat pięćdziesiątych, regałów z czasów Gierka, starych butelek po oranżadzie - wszystkiego, co ma styl i duszę. Rzeczy te zestawia się z nowoczesnymi sprzętami, materiałami, ozdobami, dowolnie mieszając formy, wzory i barwy. Przede wszystkim rzeczy te nabierają nowego blasku po odnowieniu czyli renowacji. Czasem nowy kolor, obicie nowym materiałem sprawia, że mebel nabiera pięknego blasku, staje się przedmiotem designerskim przyciągającym wzrok w mieszkaniu.

Czytaj dalej...

Styl folkowy we wnętrzach

Klimat folku otrzymamy dodając ozdoby ludowe, wyszywane husty, koronki czy serwety, ceramika czyli talerze i wazony ludowe, przedmioty które niegdyś były użytkowe a teraz można spotkać je w skansenach. Odważne kolory, zwłaszcza mocne czerwienie i kontrastujący niebieski będą również nawiązywać do tego stylu. Drewniane meble z pięknymi ludowymi rzeźbieniami, czy wiklinowe kosze.

Czytaj dalej...